Τα παιδιά της γενιάς Ζ, γεννημένα μεταξύ 1990 και 2015 (η πρώτη γενιά χωρίς προϊντερνετική ζωή), μπήκαν στην αγορά εργασίας. Είναι μια περίοδος που η ευελιξία είναι κοινός τόπος, η ψηφιακή επικοινωνία είναι ευρέως διαδεδομένη και οι εργαζόμενοι έχουν το πλεονέκτημα να ζητούν αυτά που θέλουν από τις εταιρείες.
Ωστόσο, φαίνεται ότι τα παιδιά της γενιάς Ζ δεν έχουν καλά ξεκινήματα στην εργασιακή τους ζωή. Κάποιες εταιρείες προσλαμβάνουν τους υπαλλήλους τους και εσκεμμένα «τους ρίχνουν στα βαθιά» κι όποιος αντέξει. Οι «καινούριοι» βρίσκονται σε συνεχή ροή, καθηλωμένοι σε χαμηλόμισθους, δύσκολους ρόλους.